post

Midweekje ijsvissen op snoek in Zweden

Als de deelnemers aan het NK ijsvissen ’s morgens al tijdig in de bus stappen richting Oslo, keert de rust terug in Dalsland. Even later gaan wij vanuit Edsleskog niet rechtsaf, maar linksaf richting Fengersfors. We slingeren twintig minuten over verlaten weggetjes door het prachtige Zweedse landschap. Als we er bijna zijn houden we nog even halt voor een paar reeën die kort langs de weg staan te grazen. Vijf minuten later zitten we bij de familie Van Assema van Sportfishing Dalsland aan de koffie. We praten na over het NK en genieten van een overheerlijke chocolade cake.

Na de koffie gaat Andy ons voor naar een authentiek boerderijtje bovenop een heuvel, ons verblijf voor de komende week. Als we de volgeladen auto hebben uitgepakt vertrekken we richting Åmål voor wat boodschappen. Hierbij vergeten we natuurlijk niet om even een bezoekje te brengen aan Marin & Fritid, de zaak voor je hengelsportmateriaal. In de middag gaan we met Andy mee naar het meer waar we deze week onze vissen moeten gaan vangen. Het is vandaag flink dooi, dus het is even spannend of we het ijs op kunnen, dit blijkt nog wel een uitdaging, vooral aan de kanten is het ijs erg dun.

Dinsdagochtend 6.30u. gaat de wekker, vissen! Ontbijtje er in, koffie in de kannen, visspul in de kofferbak en we starten aan een ritje door de Zweedse natuur. Gelukkig weten we alle reeën en ander wild te ontwijken en arriveren we na een leuk ritje aan het water. Het heeft vannacht licht gevroren, dus er staat gelukkig geen water meer op het ijs, maar aan de kanten blijft het spannend. Met een laddertje weten we er droog op te komen en kunnen we het meer op. Af en toe even borend om te kijken hoe dik het ijs is, wandelen we richting een mooi stekkie. Hier moet het vandaag gaan gebeuren, de gaten worden over een aanzienlijk oppervlak geboord en de hengels worden uitgezet. We zijn bij hengel drie als we ineens een belletje horen, ja hoor op de eerste hengel hebben we al beet. Niet veel later poseer ik met mijn eerste Zweedse snoekje van 2017 op het ijs, geen kanjer, maar wel een prachtig visje. Snel terug en wij gaan weer verder met de rest van de hengels. Als uiteindelijk alle hengels staan en wij ons kamp in het midden hebben opgeslagen, is het tijd voor een bakje koffie. En dan realiseer je je pas dat het hier wel heel erg stil is, je hoort gewoon helemaal niets, genieten! De rust wordt echter al weer snel doorbroken door een belletje, ja hoor we hebben weer beet en rennen naar de hengel waar nu een tip up omhoog staat te wapperen. Niet veel later is snoek nummer twee binnen. Dit spelletje gaat de hele dag zo door, waarbij we helaas ook wel de nodige vissen missen. Met name de kleintjes bijten erg voorzichtig en hangen niet altijd goed aan de haak. Gelukkig hebben we ook nog een hele fraaie 80-er gevangen en hebben we lekker veel actie gehad! ’s Avonds hebben we geluk, Tim van Assema is vandaag jarig en wij zijn ook uitgenodigd! Een avondje met lekker eten,drinken en gezelligheid bij de familie Van Assema, niet verkeerd!

De volgende dag gaan we nog een half uurtje vroeger richting het water in de hoop wat big mamma’s te kunnen verleiden. Deze zijn hier echter niet van onder de indruk en hoewel we meer dan genoeg actie hebben vandaag, zijn het vooral de kleintjes die ons voor de gek houden. Regelmatig is er een aasvisje verdwenen, maar er komen er gelukkig ook weer genoeg even boven water kijken. We stoppen vandaag al op tijd, zodat we tegen schemering nog even naar Åmål kunnen rijden voor wat boodschappen. We rijden tussendoor in de hoop dat we naast de vele reeën ook nog een eland mogen spotten. We prijzen ons dan ook gelukkig als we op een open stuk, vrij dichtbij, een eland met kalf mogen spotten. Ze trekken ons weinig van ons aan, zodat we ze goed kunnen bekijken.

De volgende ochtend is alles bedekt onder een witte sneeuwdeken, mooi voor de winterse beleving en misschien ook wel goed voor de visserij. Het is dan ineens helemaal donker onder het ijs, behalve op de plaatsen waar wij een wak boren, bovendien dempt de sneeuw ons geluid ook nog een beetje. Vol goede moed (we voelen ons al aardig geoefende ijsvissers) rijden we voorlopig voor de laatste keer, door de Zweedse natuur richting het water.

Alles gaat super smooth en het duurt niet lang voor we alles hebben staan. Dan schrik ik me ineens een ongeluk, want ik had al wel mysterieuze voetstappen op het ijs gezien, maar dit slaat alles. Er zit ineens een wolfachtig beest in ons kamp! Bij nader inzien blijkt het gewoon Bianca te zijn die een creatieve muts mee had gesmokkeld. Van de schrik bekomen gaan we lekker aan ons eerste bakkie koffie. Daar kunnen we rustig van genieten en ook van nummer twee. Tja jongens en meisjes het blijft vissen hè, net als je denkt dat je het spelletje door hebt, veranderen ze de regels.

Maar na een dik uur horen we dan toch echt een belletje rammelen, ja hoor de eerste aanbeet is een feit. Helaas resulteert deze niet in een vis op het ijs. Als ik de hengel weer aan het beazen ben horen we weer een belletje, uiteraard helemaal aan de andere kant van onze opstelling. Bianca trekt een sprintje en als ik ook eindelijk arriveer, zit ze al trots met een mooi Zweeds snoekje op het ijs. De volgende aanbeet laat ook niet lang op zich wachten en ik ben dan ook snel ter plaatse. Ik voel meteen dat het een snoek is die nog niet direct van plan is om in het licht te komen. De snoek neemt een aantal keer een leuke sprint onder het ijs, maar komt uiteindelijk toch even boven kijken. Heel verslavend hoor de schoonheid van die Zweedse snoeken, echt prachtig getekende vissen en ook nog eens puntgaaf!

De rest van de dag vangen we best veel, maar wel wat kleinere snoeken. Bianca heeft precies in de gaten hoe je de meest voorzichtige aanbeten kunt verzilveren en weet de ene na de andere formaatje panharing op het ijs te krijgen. Hoe stil het hier is realiseren we ons pas goed als er een kraai overvliegt en we de vleugelslagen gewoon horen. Echt ultieme stilte, kicken! Helaas was dit voorlopig echt alweer onze laatste visdag hier.

Als we vrijdag na een bakkie koffie op de terugreis gaan, houden we onze ogen goed open. Volgens Andy stikt het momenteel van de vossen, maar die hebben we deze week nog niet gespot. Als ik ineens in een veld een dier op z’n achterwerk zie zitten, weet ik dat het geen ree is. Als we dichterbij komen blijkt het inderdaad een vos te zijn, dus even raampje open en fotootje schieten. En ja hoor als extra verassing maakt de vos ook nog even zijn karakteristieke geluid. Vakantie compleet, op naar Denemarken!

Onderstaande video is een impressie van de dag ijsvissen in de sneeuw, daaronder ter volledigheid ook nog de video van de dagen ervoor die ik al eerder publiceerde op Youtube en Facebook.

Team NK IJsvissen gaat voor snoek op Edslan

Het NK IJsvissen is gisteren formeel afgesloten, maar vandaag staat er toch nog een dag vissen in Dalsland op het programma. Vrij vissen op Zweedse snoek wel te verstaan, maar wie dat wil mag ook andere vis belagen. ’s Morgens om 9 uur staan de meeste deelnemers al op de mooie ijsvloer van Edslan, direct grenzend aan onze uitvalsbasis Edsleskogs Wärdshus. We krijgen een korte uitleg van Andy van Assema over veiligheid op het ijs op dit grote meer met dieptes tot ruim 50 meter.

Daarna volgt een uitleg over het ijsvissen op snoek door visgids Tim van Assema. Dit gebeurt gelukkig perfect, want daarna moeten de deelnemers verspreid over drie teams in een recreatieve competitie zelf alles uitzetten.

Verspreid over de dag worden er de nodige mooie snoeken gevangen, puntgave donkere Zweedse vissen tot ver over de 90cm aan toe. Tijdens een lekkere “wild-lunch” bij Johan krijgen we ook nog een mooie sneeuwdeken die zorgt voor een prachtig winters landschap.

Onderstaan weer een prachtige videoreportage door Sytse van der Harst die een goede impressie geeft van deze prachtige afsluiter van een weekend vol ijsvisavontuur! Uiteraard ook nog wat plaatjes..

post

NK IJsvissen tweede dag en einduitslag

Vandaag is de tweede dag van het NK IJsvissen gevist, in verband met de puntentelling en prijsuitreiking vandaag geen uitgebreid verslag. De vissen lieten zich wederom niet goed foppen, wel zijn er een aantal hele mooie vissen gevangen. Helaas zijn er nog veel meer vissen verspeeld, tot dikke 60+ regenboogforellen aan toe.

Gelukkig heeft Sytse van der Harst weer een prachtige videoreportage gemaakt die een goede indruk geeft van de tweede wedstrijddag. Ook zit er de nodige leuke verdieping in over het ijsvissen op zich.

De einduitslag van het NK IJsvissen is als onderstaand, met een Nederlands kampioen die gisteren nog niets had gevangen. Het kampioenschap was echter ingedeeld in vier deelwedstrijden, waardoor je door goed te vangen toch nog kans had om in te lopen op de vangers van de eerste dag. Deze kans heeft Edwin Riegman gegrepen door drie beekridders te vangen, hiermee behaalde hij precies voldoende punten om kampioen te worden.

Plaats Punten Naam Centimeters
1 6 Edwin Riegman 114
2 6 Richard Griep 93
3 7 Siemen Bakker 114
4 8 Be Feikens 48
5 9 Jeroen Huisman 36
6 10 Bianca van der Kolk 71
7 10 Peter Paul Schollema 35
8 11 Hans Arkink 39
9 12 Rinskje Dijkhuizen 0
9 12 Hanno van Harten 0
9 12 Rolf Haseloop 0
9 12 Melchior Leutscher 0
9 12 Henk Mensinga 0
9 12 Sjors Potiek 0
9 12 Marc Zwaan 0
9 12 Joost Zwaan 0
9 12 Jorrit Zwaan 0
9 12 Marinus Klein 0
post

Eerste wedstrijddag NK IJsvissen 2017

Vandaag vissen we de eerste wedstrijddag van het NK IJsvissen in het Zweedse Dalsland. ’s Morgens rond 8 uur zitten alle 20 vissers aan het ontbijt en zorgt iedereen voor een stevige bodem. Conform planning vertrekken we stipt om 9.30 uur naar het water genaamd Ängebytjärnet, een klein meer met een divers bestand aan zalmachtigen. De doelsoorten zijn vandaag dan ook beekforel, beekridder (Artic char) en regenboogforel.

Bianca’s eerste beekridder

Na een laatste briefing mogen de deelnemers, voorzien van spikes onder de schoenen en ijspriemen om de nek, het ijs op. Iedereen kiest een startstek uit en de gaten worden geboord. Er is ook een gast van Sportfiskarna (de Zweedse evenknie van Sportvisserij Nederland) gearriveerd. Hij komt vandaag kijken hoe wij Nederlanders een wedstrijd organiseren in het Zweedse land. Hij heeft ook nog een tas met wat leuke spullen meegebracht als bijdrage aan de prijzentafel!

Als iedereen in de startblokken staat met de hengel boven een vers wak, klinkt het fluitsignaal. De vele verschillende aasjes verdwijnen onder het ijs en het wordt angstvallig rustig. Pas tegen 11.30 uur is het Siemen Bakker die de eerste vis weet te vangen, een mooie beekridder van 38 cm.

Na de middag komt er ook regenboogforel uit

Als ik zelf een rondje doe met de camera en er ineens een beekridder verschijnt die toch niet geïnteresseerd is een lekker hapje, hoor ik achter mij ineens een bekende stem “vis”roepen. Jawel, Bianca staat met een kromme hengel rustig iets naar boven te dirigeren. Even later poseert ze trots met haar eerste beekridder voor de camera.

Niet veel later klinkt het fluitsignaal, dat betekent dat het tijd is voor lunch. Het kampvuur is opgestookt, zodat er worstjes kunnen worden gegrild en Johan is gearriveerd met heuse elandstaartensoep. Iedereen geniet van de warme lekkernijen en bedenkt de tactiek voor de middag.

Gezellig lunchen

De verwachtingen zijn hoog gespannen en al snel na de lunch komen er vissen boven water. Heel wild blijft het echter niet, in totaal worden er 3 regenboogforellen en een beekridder genoteerd op de scorekaarten. Melchior Leutscher krijgt ook nog een mooie aanbeet en drilt een mooie vis naar boven, helaas blijkt dit een snoek te zijn en die telt vandaag niet mee.

Om 16 uur klinkt het eindsignaal, ondertussen is de mist al aardig dicht getrokken en is het er ook niet warmer op geworden. Iedereen snelt dan ook naar de wagens, om even later lekker bij de houtkachel te zitten bij Edsleskogs Wärdshus.

Twee beekridders voor Siemen

De prijsuitreiking inclusief de dagprijzen voor vandaag schuiven we een dagje door. We verwachten namelijk nog wat mooie bijdrages van lokale sponsoren, deze kunnen we dan morgen mooi verdelen over de verschillende plaatsen… Vanavond weer lekker smullen en gezellig genieten in de grote “woonkamer”.

Morgenochtend gaan we weer achter de forellen aan, eens zien of we er dan samen wat meer uit kunnen halen. Het weer lijkt in elk geval beter te worden, dus we hebben goede hoop!

Onderstaand een videoreportage en nog wat plaatjes van de eerste wedstrijddag.

 

 

 

post

Taaie wintervisserij met dubbele cijfers

Winters landschap

Nadat we het al een keertje hebben afgeblazen, omdat het water een vaste vorm aan had genomen, is het vandaag eindelijk zover! De eerste bootvistrip van het jaar, samen met Jan en Martijn. Koning winter doet zijn best om toch nog sneeuw en ijs in het eten te gooien, maar we laten ons niet afschrikken. Terwijl Jan en Martijn nog een sneeuwstorm trotseren, arriveer ik met mijn strooi- en bezemwagen al bij de helling. Hier ga ik de aangevroren neerslag en andere zooi te lijf, zodat de boot straks veilig te water kan. Er blijft zelfs nog tijd over om van een lekker bakje koffie te genieten terwijl aan de horizon de zon rustig omhoog komt kruipen.

De eerste snoek is voor Martijn

Even later gaan we al ijsbrekend richting de stekken, waar het bij de eerste stek even slikken is als het water hier ook hard blijkt te zijn. Dan maar even door naar een wat beschutter stuk water, gelukkig blijkt het hier nog wel open te liggen. Het plan is om al trollend op zoek te gaan naar de vis, de pluggen gaan te water en voordat alles fatsoenlijk zwemt staat de hengel van Martijn al in de steun te klapperen. Even later mag een mooie 85-er met Martijn op de foto, een mooie start. Nog geen kwartiertje later staan we allemaal al met een snoek op de foto. En hoewel het een taaie visserij is, weten we ons toch binnen het uur in de dubbele cijfers te vissen 😉

Hoewel het zonnetje er lekker op los schijnt en het zeer aangenaam is, komen we nog wel de nodige bevroren stukken water tegen. Op een gegeven moment weet ik een hele grote ijsschots te haken, maar helaas weet deze door lijnbreuk te ontkomen.

Schattig snoekje voor mij

In de middag wordt de visserij nog taaier en besluiten we aan de slag te gaan met aasvissen. Sleepdobbers, Sidefloat, en natuurlijk de fireballs van Invincible Products komen tevoorschijn. Dit blijkt door de groenjassen gewaardeerd te worden, want al binnen enkele meters plopt de eerste dobber onder. Helaas weet deze vis te ontkomen, maar weer een stukje verder weet Jan wel een aanbeet te verzilveren. Gedurende de middag is het niet wild, maar gelukkig komen er af en toe nog wat vissen de binnenkant van de boot bekijken.

Aan het eind van de middag besluiten we al trollend nog een andere stek te bezoeken. Dit levert nog een aantal takken op, maar ook een fraaie double hook up voor Jan en Martijn. Terug trollend komt er nog een enkel snoekje in de boot kijken, maar is het vooral al nagenieten van een prachtige winterdag in een mooie omgeving met goed gezelschap.

post

Mooie dames in de boot met Sidefloat

Afgelopen zaterdag 8 oktober stond een bijzondere trip op het programma met team Sidefloat. Er moesten namelijk nog wat opnames worden gemaakt om het vissen met de Sidefloat goed in beeld te krijgen. De keus was gevallen op mijn thuiswater de Overijsselse Vecht en het Zwarte Water, helaas waren de vangsten hier de laatste tijd niet echt denderend. Om het nog lastiger te maken stond het waterpeil ook erg laag en door gebrek aan neerslag stond het water nagenoeg stil. Toch had ik vangstgarantie gegeven….

De eerste mooie dame

De eerste mooie dame

’s Ochtends tegen 7:30 tref ik Andrew en Patrick bij de trailerhelling en even later arriveert ook cameraman Sytse. Andrew heeft ook zijn boot meegenomen om vanuit te kunnen filmen en natuurlijk het nodige materiaal mee te slepen. Tijdens het ochtendgloren varen we de Vecht af naar de eerste stek waar ik minimaal een visje verwacht. Aangekomen op de stek gaat de fronttroller uit en worden de aasvissen te water gelaten. Aan beide kanten van de boot een fireball direct onder de hengeltop en een fireball onder de Sidefloat om de aasvis verder naast de boot te krijgen.

We zijn nog maar enkele meters onderweg of de Sidefloat van Patrick verdwijnt al onder water. Sytse heeft de camera in de aanslag en legt alles vast. Het is geen reus, maar de eerste snoek is binnen. Nadat we nog wat kleine vis verspelen besluit ik dat het tijd is om op een andere stek te gaan kijken. We pikken ook nog een brug mee, waar we de Sidefloats mooi langs de palen laten gaan, maar helaas liggen hier vandaag geen geïnteresseerde snoeken.

Ook een mooie dame voor Patrick

Aan de hand van mijn Insight Genesis dieptekaart bepaal ik de route waar de fronttroller de boot met een rustig gangetje langs moet sturen. Wij dobberen over een geultje en de aasvissen onder de Sidefloat gaan mooi langs het talud. Dan is die van mijn ineens verdwenen, ik pak de hengel uit de steun, zoek contact en zet de haak. Ik vis met een stevige hengel en de slip van de reel staat aardig dicht, maar ik voel een stevig gewicht dat warempel ook nog lijn van de reel weet te trekken. Dit kan wel eens een hele mooie vis zijn.. De vis blijft lang diep en geeft flink tegengas, de spanning in beide boten stijgt. Als de vis aan het oppervlak verschijnt zie ik dat wel eens m’n nieuwe pr kan zijn. Dit wordt even later op de meetlat bevestigd, een 113 centimeter lange, slanke snoekdame! Ze gooit haar charmes nog even in de strijd en bezorgt mij een paar bloedrode handen…

Als ik nog nageniet met een bakkie koffie en een koekie laat Patrick zijn aasvissen al weer lekker zwemmen. Deze krijgen echter weinig tijd van zwemmen, want ik heb de koffie amper op, of de Sidefloat van Patrick ploept onder water. Hij zet de haak en het hele circus herhaalt zich. Het zal toch niet dat dezelfde vis onze aasvis nog een keer heeft gegrepen? Als de vis aan het oppervlak verschijnt zien we wederom een prachtige snoekdame, maar dan nog wel een maatje forser! Deze vis is een stuk steviger en brengt 116,5 centimeter op de plank.

De derde mooie dame in de boot

We hebben de vis duidelijk gevonden, maar helaas is het ondertussen wel tijd om terug te gaan naar de trailerhelling voor het middagprogramma. Hier treffen we Manon die mee gaat om een aantal instructievideo’s te maken voor het vissen met de Sidefloat. Hiervoor kiezen we een mooi plekje langs de Vecht uit waar het mooi rustig lijkt. De rust wordt tijdens de opnames namelijk nog even verstoord door een stier die even komt kijken of de Sidefloat ook wat voor hem en zijn kudde is. Gelukkig begrijpt hij dat dit niet het geval is en na een korte inspectie gaat hij verder met gras maaien.

Je kunt de Sidefloat op veel verschillende manieren inzetten, dus moeten er ook veel verschillende opnames worden gemaakt. Dit betekent helaas dat we niet meer echt aan vissen toekomen. De gure wind die in de middag aantrekt maakt het er ook niet comfortabeler op, als alles op band staat gaan we dan ook snel terug naar de trailerhelling. Ik kijk terug op een gezellige dag met meerdere soorten mooie dames in de boot!

 

post

Najaarsvisserij in september

Bianca heeft de smaak ook aardig te pakken wat vissen betreft en in onze late zomervakantie staan er dan ook meerdere vissessies in de planning. Was het de week voor onze vakantie nog veel te warm om verantwoord gericht op snoek te vissen, nu is het prachtig weer, met watertemperaturen van ruim onder de 20 graden. Op 22 september gaan we het grote water op, Martijn heeft vrij en stapt ook in. De avond er voor worden de plannen al gesmeed, we gaan niet te vroeg op pad, maar pakken de avondschemering mee.

Een goed begin

Een goed begin

Tegen een uur of half 11 varen we richting de eerste stek. Het plan is om een typische winterstek te bezoeken, omdat we het vermoeden hebben dat de vissen hier ondertussen wel in de buurt moeten liggen. Al trollend gaan we kijken of we (aas)vis tegen komen. Martijn heeft goede hoop, maar ik ben nog wat bedenkzaam. Als ik opmerk dat er nog vrij weinig vis ligt, giert de slip van Bianca’s molentje het uit, haar kleine plugje, gevist aan een lichte Hearty Rise hengel is verankerd geraakt. Al snel zien we dat het gaat om vis, grote vis… Ondertussen buigt ook de steunhengel van Martijn door, direct al een double hookup. Als ik in het heldere water een eerste glimp van de vis zie, weet ik dat het nieuwe landingsnet nu al in actie moet komen. Bianca drilt de beresterke snoek rustig uit en dirigeert de 95 cm netjes naar het net. Een mooi nieuw PR snoek, lekkere start van de dag! De snoek van Martijn heeft naast de boot snel besloten zich van de haak te ontdoen, blijkbaar zag deze een foto samen met zo’n grote soortgenoot niet zitten.

105 cm voor Martijn

105 cm voor Martijn

We besluiten de vangst eerst te vieren door te toosten met een lekker bakkie koffie met koek. Dan trollen we vol vertrouwen verder over de stek, we komen flinke scholen witvis tegen, maar de roofvis blijft rustig. Hoewel het herfst is, heeft Martijn een Spok plug in de speld gehangen in de kleur zomerappel. Gelukkig is er een snoek die duidelijk maakt dat dit echt niet kan en met een flinke beuk gaat de hengel krom. Ook hier is het al snel duidelijk dat het om grote vis gaat. Als even later 105 cm snoekdame op de meetlat ligt is Martijn door het dolle, want dit is zijn eerste meterbak op een Spok.

Terug trollend vang ik nog een kleine snoek, maar blijft het verder rustig. We besluiten te kijken of we wellicht wat vis kunnen verleiden met de fireball. Martijn heeft nog niet gezegd dat we op een goed stuk aan zijn gekomen, of hop daar gaat mijn Lamiglass krom in de steun, weer een leuk snoekje voor mij. We snorren rustig verder en plop daar gaat de dobber van Martijn onder water, na het zetten van de haak hebben we het idee dat het weer om een serieuze vis gaat. De vis blijft lange tijd flink diep, zodat we haar niet te zien krijgen. Eenmaal op de meetlat blijkt de massieve vis  korter dan verwacht: 98 cm precies.

Bianca verspeelt nog een vis die haar fireball greep, maar verder blijft het rustig. We besluiten i

Ook een PR baars voor Bianca

Ook een PR baars voor Bianca

n de middag nog wat andere stekken aan te doen, maar deze geven beiden weinig resultaat. Wel weet Bianca nog kleine snoek uit het water te toveren.

Als we aan het einde van de middag richting het avondeten trollen vangt Bianca op haar plugje een hele mooie baars van 36 cm, weer een fraai PR erbij! Na het eten worden we er door haar nog even flink uitgevist, de nodige baarzen en kleine snoek hebben nog interesse in haar plugje.

Net voor het donker trekken we de boot op de trailer. Dit was een lekker dagje vissen, een goed begin van het najaar!

post

Jeugd bootvisdag SNB Zwolle

Op zaterdag 10 september staat de bootvisdag voor jeugd op de agenda in Zwolle. Ik ben van de week al even het water op geweest en heb zodoende een plannetje in de aanslag om de kids wat vis te laten vangen. De weergoden beloven vandaag echter nog hogere temperaturen dan van de week…

Mijn eerste plannetje was om bij het ochtendgloren op het water te liggen, nou ik lag wel, maar nog op m’n matras. Lekker uitgeslapen arriveer ik tegen half 8 bij de helling, nog anderhalf uur voor de jeugd verschijnt, dus nog even tijd om rustig te vissen. Een leuke baars vergrijpt zich aan één van de Hornets die achter mijn boot aan racen, verder blijft het stil.

De eerste baars

De eerste baars is al snel binnen

Om 9 uur verzamelen de boten en de jeugdige opstappers bij Terra Nautic. Ingmar en Bert doen nog wat huishoudelijke mededelingen en maken de indeling bekend,Tom en Quinten mogen vandaag met mij mee. Het duurt niet lang voor we vol goede moed richting het Zwarte Water snorren, de Vecht laat ik vandaag links liggen. Net voor de monding met het Zwarte Water gaat het gas er af, de fronttroller te water en pakken we de hengels. Tom en Quinten kiezen n.a.v. mijn advies voor de 6cm Hornets, met zo een snelle kans op actie. In het schroefwater en aan bakboord laat ik nog een 9cm Hornet zwemmen en ik vertel welke steunhengel voor wie is in geval van een aanbeet. Tikkie gas er bij en met 6,5 km per uur gaan we richting Hasselt.

Het duurt niet lang voor de eerste aanbeet een feit is, Quinten tikt de eerste baars binnen. Hij ontpopt zich tot een heuse baarsvisser en weet menig baars de boot van binnen te laten bekijken. Er zijn er ook die het houden bij de buitenkant en weer van de haak schieten. Tom zijn  Hornet is minder in trek, maar naast een aantal vissen die niet blijven hangen weet hij ook al snel een baars aan boord te toveren. Een aantal stekken waar ik vis had verwacht levert helaas niets op en we zijn al bijna in Hasselt. Het vissen langs obstakels en taludjes kost helaas twee plugjes, maar gelukkig had ik de voorraad vrijdag net weer aangevuld.

94 cm snoek voor Tom

Op een gegeven moment krijg ik een flinke beuk op de Hornet in het schroefwater en zoals afgesproken pak ik de hengel van Tom over en geef de hengel waar een vis aan zit aan hem. Quinten draait de andere lijnen binnen en de vis neemt in eerste instantie flink lijn. Tom drilt de vis rustig binnen, het blijkt een fraaie snoek die duidelijk zijn pr van 80cm aan gaat scherpen. Even snel wat foto’s schieten van de mannen met deze dame van 94cm en dan even een tijdje over boord hangen om de vis weer op krachten te laten komen. Met een paar ferme slagen verdwijnt deze weer in de diepte van het Zwarte Water.

We trollen vrolijk verder tot Zwartsluis, maar ondanks de veelbelovende stekken gebeurt er weinig, slechts een enkele baars komt even aan boord kijken. ’s Middags stijgt de temperatuur flink en liggen de vissen op apegapen. We proberen nog wat stekken uit te werpen, maar het blijft stil. We besluiten aan het eind van de middag de Vecht op te trollen, als de aandacht van de jonge vissers even verslapt zie ik ineens een hengel krom in de steunen krom gaan. Ik attendeer Quinten op de aanbeet en snel grijpt hij de hengel uit de steun, Tom en ik draaien de andere lijnen voor de zekerheid binnen. Niet voor niets, want even later staat Quinten met een fraaie baars van 36 cm op de foto, weer een pr gesneuveld!

36 cm baars voor Quinten

36 cm baars voor Quinten

We trollen verder terug naar Terra Nautic, waar we exact één minuut voor vier aangemeerd liggen. Helaas zijn er al wat mensen vertrokken waardoor we geen volledig beeld hebben van wat een ieder heeft gevangen. We wisselen nog even verhalen uit met de aanwezige vissers en nemen vervolgens afscheid. Het was een taai dagje met eigenlijk veel te mooi weer, maar gelukkig hebben de mannen stug door gevist en zijn ze beiden beloond met een pr om trots op te zijn.

 

post

Spinnen en vliegen op fint

Mijn vliegenlatten weten niet wat ze overkomt, eerst worden ze een jaar bijna niet gebruikt en nu moeten ze regelmatig aantreden. Vandaag is het tijd om met de vliegenlat het zoute water onveilig te maken. Ik zit al op tijd in de auto onderweg naar Benschop, hier woont Hanno van Harten, vandaag ben ik aan hem overgeleverd om een visje te vangen. Hanno heeft de koffie en de streamertjes (vers gebonden) klaar. Na een paar bakkies gaan we op weg naar de Nieuwe Waterweg.

Krabbetje

Eerste vangst van de dag, krab

Het weer is nog even spannend, maar op een paar druppen na blijft het droog, éénmaal uit de auto merken we dat er wel een stevig briesje staat. We zien nog niet veel vis en besluiten om met de spinhengels te beginnen, hiervoor heb ik natuurlijk mijn Lamiglas RS2-DS14 meegenomen. Fluorocarbon voorslagje er op en de pilkertjes, versierd met een bindsel van Hanno, vliegen niet veel later al door de lucht. De vissen hebben echter nog niet veel zin, wel weet ik een heuse krab te vangen… De fint laat zich echter niet zien, dus knopen we er andere snackjes aan, we spotten namelijk wel activiteit in het oppervlak van waarschijnlijk zeebaars. Het duurt dan ook niet lang voor ik een flinke beuk op m’n hengel krijg, een klein zeebaarsje blijkt de dader. M’n eerste zeebaars, dus mijn dag kan al niet meer stuk.

Zeebaarsje

M’n eerste zeebaars(je)

Ondertussen zijn we wel toe aan wat koffie, dus we lopen even naar de auto. Ondertussen is het ook dicht getrokken en begint het te regenen. Na de koffie gaan we in de regen aan de andere kant van de strekdam aan de slag. Al bij de eerste worp krijg ik op grote afstand een mooie aanbeet, na een stukje drillen schiet er echter een ware mini tarpon uit het water die zich hierbij van de haak weet te ontdoen. Het duurt gelukkig niet lang voor ik een herkansing krijg. Wat een gave sport geeft zo’n fint op licht materiaal, om het compleet te maken lanceren ze zichzelf regelmatig uit het water! Eenmaal dichterbij zie je dat ze ook nog eens alle kleuren van de regenboog hebben, wel zijn ze behoorlijk kwetsbaar, dus de meeste vis onthaken we in het water. Als we allebei een aantal finten hebben gevangen is het gelukkig droog geworden en beginnen onze magen te rommelen.

Even lachen

Fint, catch, photo, release

We eten broodjes, drinken koffie en kletsen nog even met een lokale vliegvisser. Na de pauze gaan we met de vliegenlatten aan de slag. Ik tuig mijn 5-6 hengel op met een zinklijn die ik na aanschaf vorig jaar bij Fly & Spin alleen een keer op het Oostvoornse Meer heb gebruikt. Deze snel zinkende lijn blijkt nu echter zeer nuttig. Hoewel ik ook wel vis in het oppervlak vang, komen de meesten toch van diep. Ook op de vliegenlat geven de finten prachtige sport, zodra ze gehaakt zijn, doorbreken ze meestal al snel het oppervlak, echte acrobaten. We vangen allebei de nodige finten op de vliegenlat en genieten met volle teugen. Rond een uur of drie besluiten we dat het mooi is geweest, als we nu gaan rijden kunnen we nog mooi voor de drukte uit terug rijden.

Luchtacrobaat voor Hanno

Luchtacrobaat voor Hanno

We gaan nog even langs de Chinees voor wat makkelijk eten. Na het avondeten bewonder ik nog even Hanno´s mooie stek met B&B in aanbouw en een heuse privé karpervijver. Als de spits ten einde loopt stap ik in de wagen en toer rustig terug naar Nieuwleusen, nagenietend van een prachtige visdag in goed gezelschap! Dit gaan we zeker nog eens doen…

 

 

 

post

Vliegvissen op forel in Zweden

Na een aantal dagen in het prachtige Dalsland zijn we nog wat verder Zweden ingetrokken naar Dalarna. Iets kouder en rotsachtiger, maar nog steeds een weelde aan viswater, vele meren en rivieren in verschillende maten. Ik heb mijn oog hier laten vallen op de kleinere vlot stromende riviertjes. Hier wil ik forel belagen met de vliegenlat, die heeft al lang genoeg stof liggen verzamelen thuis.

Vliegvissen 1

Genieten in een prachtige omgeving

Na een avondje voorbereiding bij de warmte van de houtkachel en met de auto rond te rijden door de middle of nergens, valt mijn keuze op een vlot stromend riviertje die vrij vertaald de Steenrivier heet. Een riviertje die zijn naam eer aan doet met vele stenen groot en klein en rustige stukken, maar ook woeste stroomversnellingen met grote rotsen er in.. Op de website van de lokale hengelsportvereniging weet ik uit de Zweedse tekst op te maken dat zowel de inheemse beekforel als regenboogforel hier voor moeten komen en je er alleen met de vliegenhengel mag vissen. Een goede manier om te zorgen dat ik niet terug val op een spinhengeltje.

De visdag wordt geprikt en een vergunning specifiek voor deze rivier koop ik bij één van de vele verkooppunten. Voor de verandering sta ik niet voor dag en dauw aan het water, maar starten we de dag rustig op met koffie met Zweedse lekkernijen. Rond een uur of 10 rijden we rustig naar het water, waadpak en vliegvisuitrusting aan en dan realiseer ik me weer hoe weinig je eigenlijk maar nodig bent om te vissen. Alles past in en aan het vliegvisvest en een netje aan het waadpak maakt de boel compleet. M’n korte #3 hengel mag zich vandaag gaan bewijzen. Tot de middag ben ik heerlijk aan het vissen, waar mogelijk met een droge vlieg en in de vlotter stromende delen met een streamertje, maar ik krijg geen enkele actie. Sterker nog, ik zie geen vis….. Wel spot ik nog een local die het even vanaf een brug probeert, ik zie hem ook niets vangen en hij is dan ook al snel weer weg. Bianca sluipt zonder waadpak als een ware paparazzi door de aangrenzende ruigte, moeras, struiken en de glibberige rotsen trotserend.

Tegen de middag vinden we het wel tijd voor een Zweedse lunch uit de kofferbak, lekker genieten van de rust. Weer volgetankt krijg ik toestemming om het nog even te proberen bij de brug waar ik de local had gespot. Het water stroomt hier met een rotgang tussen dikke rotsblokken door om uit te monden in een rustig breed deel. Veilig werpen is vanaf de brug niet te doen, dan ga ik zekers een stroomkabel vangen. Dus dan maar net als de local de lijn mee laten driften met de snelle stroom tot het rustige deel en dan weer binnen vissen. Ik verwacht er niet veel van, maar het duurt niet lang of m’n hengel staat zo krom als een hoepel. Ik twijfel of een #3 de juiste keuze is geweest, wat een geweld aan de andere kant van de lijn. Dit duurt helaas niet lang, de vis weet met m’n streamer te ontkomen en ik kan mezelf wel voor m’n kop slaan.

Vliegvissen 9

Eindelijk een mooie forel!

Dit zal wel de enige kans zijn geweest, maar ik knoop er toch maar een nieuwe streamer aan en waag nog een kans. Niet veel later krijg ik weer een knijter van een aanbeet en sta ik weer iets te drillen wat het er duidelijk niet mee eens is. Wat een power in die volle stroom! Na een tijdje knokken komt er langzaam maar zeker dan toch een vis in zicht, een echte bak van een forel zie ik dichterbij komen. De vis blijft echter rechtop zwemmen in de volle stroom. Ik kan hier niet het water in en moet vanaf een rotsblok de vis in de stroming naar mij toe dirigeren om hem te kunnen scheppen, dit lijkt aardig te lukken. Tot de vis bijna binnen handbereik nog een sprintje neemt en achter een uitstekende tak ofzo langs gaat, even zit de vis vast gezwommen, maar al snel weet ook deze vis te ontkomen.

Zo gaat het wel hard met mijn voorraadje zelf gebonden wooly buggers. Er van uit gaande dat drie maal scheepsrecht brengt, geef ik het echter niet op en bevis ik de flink verstoorde stek gewoon weer. En ja hoor, niet veel later hangt er weer een sterke tegenstander aan de haak. Het duurt even, maar deze belandt uiteindelijk wel in mijn handen. Een prachtige, puntgave regenboogforel van 47 centimeter, wat een mooie beloning! Ik besluit de vis wel te bestraffen met hoofdpijn, want ik had mezelf voorgenomen vanavond een heerlijk vers Zweeds visje op te peuzelen.

Onder de brug lag ook forel

Onder de brug lag ook forel

Ik besef me ineens dat ik het nog niet eens onder de brug heb geprobeerd. Hoewel het water er wel heel hard onder door knalt waag ik er toch een worpje. Dit resulteert al bij de eerste worp in een aanbeet, de weerstand is minder, maar alsnog ben ik wel even aan het drillen met een lekker kromme hengel. Het blijkt een leuke regenboog van 35 centimeter die onder de brug lekker verstopt lag voor het inmiddels doorgebroken middagzonnetje. Het is ondertussen twee uur en hoewel ik vast nog een vis kan verleiden besluit ik dat het mooi is geweest. Ik mag er volgens de vergunning vijf hoofdpijn bezorgen, maar dit lijkt me genoeg. De rest mag lekker verder groeien, want ik kom hier zeker eens terug!

Beekforel

Leuk beekforelletje in de avond

Na ’s avonds te hebben genoten van een zalige forel, bereid op de barbecue, weet zich een enorme vangdrang meester van mij te maken. Ik heb geen keus en moet gewoon weer naar het water toe. Niet naar hetzelfde stuk, maar nu een stek stroomopwaarts. Hier kan ik wel lekker werpen en na een paar worpen voel ik een aanbeet, vergelijken met vanmiddag is de weerstand gering. Al snel komt de dader boven water, een prachtige mini beekforel heeft zich gulzig op mijn streamer gestort. Wat zijn dit toch prachtige visjes, ik kan er bijna nog meer van genieten dan van die dikke regenbogen. Ik probeer nog een paar stekjes, maar behalve twee baarsjes komt er geen vis meer uit. Wel worden we bijna levend opgevreten door de knutten, wat een irritante beestjes zeg!

Het avondeten is binnen

Het avondeten is binnen

Dit was de tweede en tevens laatste visdag deze vakantie, er is hier namelijk zoveel te zien en de tijd vliegt echt voorbij! Het waren twee prachtige, totaal verschillende visdagen, maar ze hadden één ding gemeen: genieten van de prachtige natuur en rust in dit land! Wij komen terug, sterker nog, de volgende visvakantie naar Zweden is al geboekt!

Hieronder nog een paar plaatjes….